•°o.O Ernest & Joanne O.o°•

Zonder vrienden ben je nergens. Dat blijkt maar weer. Mensen die mij goed kennen weten dat ik redelijk gestrest kan raken van het organiseren van een feestje. Ik kan er gewoon niets aan doen! Zo ook van die hele bruiloft... Het lukt me niet om te verwoorden wat ik graag wil, dus neem ik alle onderdelen uit Ernst zijn leven en voeg dat samen tot een mooi geheel.

 

En toen had ik een probleem. Mijn vriendinnen waren het er niet mee eens! Volgens hun moet de bruiloft de meest onvergetelijke dag van mijn/ons leven worden en moeten we niet genoegen nemen met hetgeen ik denk dat we ons kunnen veroorloven, maar dat we onze dromen zo veel mogelijk moeten realiseren. Je snapt dat ik dat ook wel wil, maar dat zou betekenen dat wij allebei onze droomwensen kenbaar zouden moeten maken. Voor Ernst is dat niet zo moeilijk... De schat is zo´n hopeloze romanticus. Als het aan hem zou liggen zouden we trouwen in een kasteel, met stadsomroepers, vuurspuwers, jongleurs en acrobaten. Een 6 span koets zou ons ophalen en vlak voor 12 uur ´s nachts weer de poort uit rijden. Het is dat draken en elfjes heden ten dagen zo moeilijk te vinden zijn anders had hij er hoogst persoonlijk voor gezorgd dat ze in grote getale aanwezig zouden zijn...

 

Voor mij is het toch anders...

 

We hebben nu dus opdracht gekregen om een collage te maken van hoe we onze bruiloft zouden willen hebben. Allebei een apart blad met daarop onze wensen en dromen. Niet kijkend naar of het wel of niet haalbaar is.

Binnenkort gaat twee vriendinnetjes helpen met de organisatie. Die meiden zijn echt geweldig! Creatief, een ster in kostenbesparend werken en niet te vergeten gewoon schatten van meiden. Binnenkort beginnen we met brainstormen, daarna kijken we verder.

 

Kussz

Joanne

Nooit geweten dat alles zo snel zou gaan, maar als het goed voelt en goed gaat... wie zou dat tegen houden?

 

Ernst & ik leerden elkaar kennen in maart 2006. Drie maanden na Ernst uit dienst gekomen was en 3 maanden voor ik naar Belfast zou gaan. In die tijd zijn wij zeer goede vrienden geworden. Het was dan ook een hele grote verassing dat ik een baan gevonden had in Belfast en daar binnen 2 weken naar toe zou verhuizen.

 

In de twee jaar dat ik in het buitenland zat hebben we contact gehouden en in februari 2008 is Ernst een week naar Engeland gekomen, waar ik inmiddels woonde. Dankzij hem kreeg ik heimwee naar Nederland en ben ik eind april 2008 terug gekomen. In plaats van terug te gaan naar Leeds na 3 weken ben ik gebleven.

 

Ik heb een baan gevonden en een huisje, heb Ernst verkering gevraagd en een maand later of hij bij me wilde komen wonen. Ik zei toch dat het snel ging!

 

We zijn nu bijna een jaar verder en hebben veel mooie en veel minder mooie momenten samen gehad. Wel kan ik zeggen dat ik blij ben dat we ze samen hebben meegemaakt.

 

Gister heeft Ernst mij, voor de ogen van onze ouders, ten huwelijk gevraagd... en ik heb natuurlijk JA gezegd.

 

Dit blog gaan we proberen bij te houden om de vorderingen omtrent de organisatie van onze bruiloft voor onszelf en anderen zichtbaar te maken. Gelukkig ben ik niet de enigen... Mijn toekomstige echtgenoot gaat ook proberen zijn steentje bij te dragen aan het verslag. Al was het maar door mij te vertellen dat er weer eens een update moet komen ;)

 

Als je ideeën hebt voor het feestgedruis willen we ze graag horen!

 

Liefs, Joanne

Hoi!

Ik heb net de sleutel van mijn nieuwe huis. Nou komt zaterdag mijn koelkast en nog wat grote dingen en ik ben nog niet klaar met het plafond, de muren en de vloer...

Zou je me misschien deze week tussen 17.00 en 23.00 uur kunnen komen helpen?