Words in strange tongues

Fill my ears

The ever constant flow

Of questions

Reminding me of feelings

I could not describe

Nu weet ik eindelijk

Waar alles om draaid

Dat ja, nee is

Dat het word verdraaid

 

Dat hetgeen je zegt

Niet is wat het lijkt

Dat het maar net is

Hoe je dit alles bekijkt

 

En ik maar niet snappen

Waarom doen ze me pijn

Hoe had ik ooit

Zo naief kunnen zijn

Zwemmend in de oneindig peilloze diepten van jouw hemelsblauwe ogen

Zie ik mijzelf

Als een koele lentebui

Die verfrissing biedt

Aan alles wat stoffig en dorstig is

 

Een schreeuw galmt door mijn hoofd

Terwijl zweet in druppels naar beneden glijdt

Mijn klamme hand grijpt de jouwe

Dit is het...

En meer zal het nooit zijn

Van de gedachten alleen al

Word ik bang dat ik onderuit ga

En op mijn bek val

Waarna ik opsta

Mijn wonden lik; en door ga

Allemaal losse eindjes

Losse draadjes in mijn hoofd

Ik kan het gewoon niet helpen

Ben van mijn verstand beroofd

 

Was het maar een schroefje

Wag kan dat niet waaien

Tis mijn moeders schuld

Zij kan gewoon niet naaien

Onbereikbaar

Ongrijpbaar

Dichtbij en ook ver weg

Er is maar 1 woord voor...

Pech

Jou mooie ogen

Glinsteren als je lacht

Zij doen mij denken

Aan wat ik had

Terwijl ik luister

Naar jou woorden

Diep in de nacht

Was het net alsof

Je naast me zat.

Zwemmend als kleine visjes,

Dwalen de gedachten door mijn hoofd.

Stiekem de antwoorden al weten,

op vragen die mij hebben verdoofd.

 

De enige met deze kennis,

Ook al zijn de vragen daar.

Men moet nog even wachten.

Niet lang meer, ben bijna klaar.

Leeg

Diep ongelukkig

Uitzichtloos

Drama

Diepe shit

... oplossing!